Podniebienie

Rabarbar i borówki na cieście francuskim

Czas rabarbaru ma się ku końcowi, ale nie ma się co martwić, zastępuje go przecież sezon borówkowy. Łączymy więc trendy i powstaje prosty deser, inspirowany tym crumble, idealny na leniwe, niedzielne popołudnie (jego kwaskowatość stawia trochę na nogi ;)), koniecznie podawany z lodami waniliowymi.

Składniki:

1 arkusz ciasta francuskiego
5 łodyg rabarbaru
150 g borówek lub borówek amerykańskich
2 łyżki wiórków kokosowych
30-40 g płatków migdałowych
2-3 łyżki cukru
oliwa do smarowania tarteletek
lody waniliowe w dowolnej ilości

Przygotowanie:

1. Rabarbar obrać, pokroić na 2 cm kawałki. Zasypać cukrem i odstawić na pół godziny.

2. Z ciasta francuskiego wykroić koła o trochę większej średnicy niż średnica tarteletek.

3. Foremki posmarować oliwą, wyłożyć ciastem i posypać wiórkami kokosowymi.

4. Rabarbar wymieszać z borówkami (125 g, 25 g zostawić do dekoracji), nałożyć porcje owoców na ciasto. Posypać migdałami.

5. Piec przez około 15-20 minut w temperaturze 160-180 stopni (sprawdzić, by ciasto się nie spaliło).

6. Po upieczeniu ciasto wyciągnąć z foremek, na każdą porcję położyć gałkę lodów i udekorować borówkami. Podawać na ciepło. Ale na zimno też smakuje dobrze :)

Bakłażan po indyjsku w tortilli z sosem do kofty z Green Waya

Mam ewidentną słabość do smaków i przypraw z kuchni indyjskiej (co widać np. tu, tu czy tu). Choć ta akurat potrawa jest raczej tą z kategorii fusion: modyfikacja przepisu na bakłażana z książki "Food of India" (z tej strony), owinięcie w tortillę to pomysł własny, a sos zaczerpnięty z Green Waya ;)

Ważnym dodatkiem jest sos. Kofta to moje ulubione dane w Green Wayu. Ale matko (i córko), ile się tego przepisu naszukałam w sieci! W końcu chyba jakiś eks pracownik się był zlitował i recepturę zdradził. Od razu uprzedzam, że smak, który jest wynikiem przepisu, jest bardziej ostry, niż sos, który podawany jest w Green Wayu. Ale smakuje baaaardzo podobnie :)

Składniki:

2 małe bakłażany lub 1 duży (ok. 700 g)
3 łyżki oleju
1 drobno posiekana cebula
2 łyżeczki imbiru lub starty kawałek świeżego (3 cm)
6 ząbków czosnku
1 łyżeczka suszonego kopru
1 łyżeczka mielonego kminku
1 łyżka stołowa kolendry (najlepiej mielonej, do kupienia np. w Kuchniach Świata)
1/2 łyżeczki kurkumy
1/2 łyżeczki pieprzu cayenne (lub chilli)
1 łyżeczka soli
puszka pomidorów

Sos jak do kofty w Green Wayu:

25 ml oleju
75 ml koncentratu pomidorowego
25 ml wiórków kokosowych
łyżeczka soku z cytryny
0,5 l śmietanki słodkiej 18%
1/2 łyżeczki pieprzu
1,5 łyżeczki imbiru w proszku
1,5 łyżeczki mielonego kminku
płaska łyżeczka chilli/pieprz cayenne
1,5 łyżeczki kolendry (najlepiej mielonej)
płaska łyżeczka soli

4-6 placków do tortilli

Przygotowanie:

1. Na oleju przez 10 minut smażyć cebulę (na małym ogniu), aż zbrązowieje (ale się nie przypali :)). W tym czasie pokroić bakłażany na kilku centymetrowe kawałki.

2. Dodać do woka imbir i czosnek, koper i kminek*. Gotować przez około 2 minuty, aż imbir i czosnek będą miękkie.

3. Dodać pozostałe przyprawy i pozostawić na ogniu przez 30 sekund.

4. Kawałki bakłażana dokładnie wymieszać z przyprawami.

5. Dodać pomidory, wymieszać i dusić przez około 15 minut.

6. Sos przygotowywać w wysokim garnku, bo będzie pryskać: na rozgrzanym oleju na krótko (5-7 sekund) zarumienić wiórki, po zdjęciu z gazu dodać koncentrat pomidorowy i sok z cytryny - wrócić na palnik i gotować na bardzo małym ogniu przez około 2 minuty. Dodać pozostałe przyprawy i śmietankę. Pozostawić na małym ogniu do zgęstnienia. Na koniec dodać sól

7. Na tortillę nałożyć 3-4 łyżki warzyw, zawinąć w kopertę**, polać sosem. Podawać z surówkami lub bez ;).

*gdy nie mam korzenia imbiru, robię w osobnym małym naczyniu mieszankę przypraw, a do woka po cebuli wrzucam tylko czosnek, a potem wszystkie przyprawy razem
**można też przed polaniem zapiec w piekarniku przez 10 minut

Kotlety z kaszy gryczanej z orzechami i sosem pieczarkowym

Kolejny przepis z "Przemytników..." M&M&K Szaciłło (o książce tutaj), trochę zmodyfikowany. I kolejne bardzo smaczne danie wegetariańskie.

Kto lubi smak kaszanki, ale nie po drodze jest mu z oryginalnym sposobem jej przyrządzania, powinien spróbować kotletów z kaszy gryczanej. Smażona kasza to nowa jakość w menu :)

Składniki:

Kotlety :
200 g kaszy gryczanej (2 woreczki)
12 pieczarek
duża garść orzechów włoskich (ok.50 g)
garść pestek słonecznika (ok. 40-50 g)
1,5 szklanki mąki (w oryginale groszkowej, ale pełnoziarnista także daje radę)

Sos:
15 pieczarek [łącznie z tymi do kotletów - około pół kg]
400-500 g śmietany 12%
szklanka mleka
olej słonecznikowy (5-6 łyżek)
oliwa (3 łyżki)
masło (5 łyżek)
sól
pieprz do smaku

koperek

Przygotowanie:

1. Początek należy do kotletów: kaszę (nie w woreczkach!) ugotować w dwukrotnej ilości wody (2 kubki, 400-450 ml).

2. Orzechy i pieczarki posiekać, a słonecznik uprażyć na suchej patelni. Pod koniec gotowania do kaszy dodać pieczarki, orzechy, słonecznik i łyżeczkę soli. Zdjąć z gazu.

3. W osobnym naczyniu wymieszać szklankę wody i mąkę - powstała masa powinna mieć konsystencję ciasta naleśnikowego.

4. Do garnka z kaszą wlać ciasto, wymieszać [można też dodać 1 jajko, choć konsystencja ciasta jest odpowiednia do smażeni i kotlety nie rozwalają się].

5. Na patelni rozgrzać olej. Formować kotlety, smażyć z dwóch stron do zarumienienia (5-7 minut).

6. A teraz sos: posiekać pieczarki, wrzucić je na rozgrzaną oliwę. Dodać sól i przyprawy oraz 5 łyżek masła. Po 5 minutach dolać mleko, dusić przez kolejne 10 minut. Po zdjęciu z palnika dolać śmietanę. Podawać z koperkiem.

Fundiur czyli bakłażany po gruzińsku

Bakłażan to moje odkrycie tego sezonu, a ponoć hitem tego sezonu jest także Gruzja (ludzie książki piszą i wydają). Więc będzie miks hitów.

Przepis na fundiur, jednogarnkową potrawę rodem z kuchni gruzińskiej, opowiedziała mi koleżanka z pracy (dzięki Natka!). W sieci można znaleźć opis przygotowania dania (niektórzy uważają, że to biedniejsza siostra ratatuja ;)), ale jest on najczęściej mało dokładny, autorzy w zasadzie nie podają proporcji warzyw. Według mojej informatorki proporcje powinny być takie, żeby wszystkie składniki miały podobną objętość; poniższe proporcje to wynik mojej kombinatoryki w tym temacie.A przygotowanie polega na krojeniu, duszeniu i przelewaniu. Proste. A smak bardzo przypomina nadziewane duszone papryki, które kiedyś jadłam na Ukrainie.

Składniki (obiad dla 4-5 osób):

2 średniej wielkości bakłażany (około 1 kg)
2 papryki czerwone
2 papryki żółte
6 pomidorów średniej wielkości
1,5 średniej wielkości cebuli
3 ząbki czosnku
sól i pieprz do smaku
6 łyżek oliwy

Przygotowanie:

1. Bakłażany przekroić wzdłuż na pół, a połówki - jeszcze raz wzdłuż na pół (efektem mają być paski o przekroju "trójkąta"). Pokroić w 2 cm kawałki*.

2. Na scenę wchodzi wok. 2 łyżki oleju rozgrzać w woku. Wsypać bakłażany, dusić po przykryciem przez 10-15 minut - aż trochę zmiękną i miąższ zbrązowieje. Przełożyć do dużego garnka (ok. 5 l). Trzeba pamiętać, by za każdym razem przekładać do garnka całą zawartość woka, łącznie z sokami, które powstają przy duszeniu warzyw.

3. Paprykę pozbawić nasion, pokroić na 2 cm kostkę.

4. Łyżkę oliwy rozgrzać w woku, wrzucić paprykę, dusić pod przykryciem około 10 minut. Przełożyć do dużego garnka.

5. Pomidory sparzyć, obrać ze skóry, pokroić w plastry.

6. Łyżkę oliwy rozgrzać w woku, wrzucić pomidory, dusić pod przykryciem około 10 minut. Przełożyć do dużego garnka.

7. Łyżkę oliwy rozgrzać w woku, wrzucić cebulę, dusić pod przykryciem około 5 minut. Przełożyć do dużego garnka.

8. Wok w końcu można odstawić ;). Do uduszonych warzyw dodać wyciśnięty czosnek, pieprz i sól (kręciłam młynkami po około 10 razy ;)).

9. Przez 20 minut dusić na bardzo małym ogniu, od czasu do czasu mieszając.

10. Podawać jako danie główne, z młodymi ziemniakami z koperkiem lub smażonymi z czosnkiem. Niebo.

*Można na 10 minut po przekrojeniu na 4 części posypać solą i skropić cytryną, by ew. gorzki posmak czasami obecny w miąższu zniknął, a potem przepłukać warzywa.

Kokosowy kalafior

Kalafior uwielbiam w prostej formie: podgotowany, a potem smażony, z posmakiem lekkiego przypalenia :). Albo ugotowany, podawany z bułką tartą. Mniam. Ale od mniej więcej roku jestem fanką także innej wersji kwiatu kalafiora.

Parafrazując Kasię Nosowską - nie wygląd to przesadnie ładnie. Ale są potrawy, w zasadzie tak rzecz ma się z wszystkimi daniami "jednogarnkowymi", które choć nie powalają estetyką, są pyszne.

Pomysł na kalafior z ulubioną indyjską nutą i kokosem pochodzi z książki "Przemytnicy marchewki, groszku, soczewicy" autorstwa rodziny Szaciłło. Książka ciekawa: zdecydowanie dla tych, którzy nie muszą jeść mięsa ;), "oswaja" wprowadzenie często nielubianych warzyw do menu dzieci, ale i dorosłych, dodaje kilka egzotycznych przypraw co codziennego jadłospisu. Poza kalafiorem baaaardzo polecam kotlety z kaszy gryczanej z sosem pieczarkowym. Ale ad rem :)

Składniki (danie główne dla 2 osób):

1/2 średniej wielkości kalafiora (u mnie 2 malutkie)
4 żółte pomidory (zużyłam 250 g koktajlowych; próbowałam też zamienić żółte na pellati z puszki, ale to już nie jest to samo - lepiej trzymać się przepisu)
oliwa z oliwek (razem 5-6 łyżek)
2/3 szklanki jogurtu naturalnego (u mnie ok. 300 g)
1/3 szklanki wiórków kokosowych

Masala:
1 łyżka kuminu/kminu rzymskiego
płaska łyżeczka cynamonu
płaska łyżeczka asafetidy
4 goździki
czubata łyżeczka mielonego imbiru
czubata łyżeczka kurkumy
1/2 łyżeczki gałki muszkatołowej

Przygotowanie:

1. Kalafior umyć, podzielić na małe różyczki.

2. Łyżkę oliwy rozgrzać na wysokiej patelni lub w woku, wrzucić kalafior, dodać 2-3 łyżki wody, dusić do względnej miękkości (ok. 10 minut).

3. Pomidory pokroić w plastry, dorzucić do kalafiora. Często mieszać, bo może przywierać - dusić przez kolejne 10 minut, a w zasadzie do miękkości kalafiora.

4. Na 4-5 łyżkach rozgrzanej oliwy przyrumienić kokos (wystarczy ok. 10 sekund), dorzucić wszystkie przyprawy, mieszać jeszcze przez ok. 10 sekund.

5. Masalę dokładnie wymieszać z kalafiorem na patelni, zalać jogurtem i jeszcze przez minutę podgrzewać.

Sałatka Magdy Środy

Ale nie tylko dla feministek i filozofek :) Majowe wydanie Wysokich Obcasów Ekstra zawiera efekty kulinarnego spotkania przedświątecznego pań Kręglickiej i Środy. Środę cenię za erudycję, elokwencję i konsekwencję, mam też do niej stary, studencki sentyment. Ale nie wiedziałam, że lubi gotować - sama siebie złapałam na stereotypowym myśleniu!

W trakcie przygotowania zrobiłam jedną modyfikację - miałam za mało imbiru, więc dodałam swoje pierwsze zeszłoroczne przetwory: śliwki w occie. Nie ma ich w oryginalnym przepisie, ale BARDZO pasują (i wyszły bardzo smaczne!).

Składniki (2 średnie porcje):

5-6 łodyg selera naciowego
1-2 zielone ogórki
szklanka marnowanego imbiru (wykorzystałam pozostałości z dwóch zestawów sushi - mniej więcej pół szklanki)
5-6 śliwek w zalewie octowej
2 łyżki oliwy
2 łyżeczki cukru

Przygotowanie:

1. Seler umyć, obciąć zdrewniałe części, przekroić wzdłuż na pół i pokroić.

2. Ogórki obrać i pokroić w drobną kostkę (wizualnie ilość selera i ogórka powinna być zbliżona).

3. Imbir i śliwki drobno pokroić.

4. Do zalewy octowej z imbiru dodać cukier, wymieszać z oliwą (jeżeli brak zalewy, można użyć 6-7 łyżek octu ryżowego lub zalewy ze śliwek w occie).

5. Wymieszać składniki, udekorować nacią selera, włożyć do lodówki na kilka godzin, by sałatka się "przegryzła".

Sałatka z melonem, serem i żurawiną

Gdy Kasia wymieniła składniki swojej pysznej słodko-kwaśnej sałatki, byłam zaskoczona: kombinacja żurawiny, syropu klonowego i melona była dla mnie całkowicie nowa. A teraz jest już i moja :)

Składniki (duuuże porcje dla 2 osób):

pół główki sałaty lodowej
kilka liści sałaty rzymskiej (będzie też pasować mieszanka sałat, rukola...)
1 opakowanie sera pleśniowego (150-200g)
pół zielonego melona (żółty też będzie w porządku)
5 łyżek słonecznika do posypania

Sos

2-3 łyżki oleju
2-3 łyżki syropu klonowego
2-3 łyżki wody
pół słoika żurawiny w całości (polecam, za Kasią, Rolnika)

Przygotowanie:

1. Sałatę umyć i porwać na małe kawałki.

2. Melona obrać i pokroić w kostkę.

3. Ser pokroić w kostkę.

4. Wszystkie składniki ułożyć na talerzu lub wymierzać w misce

5. Składniki sosu wymieszać, polać sałatę.

6. Słonecznik uprażyć na patelni na złoty kolor (ok. 1 minuty), posypać nim sałatkę.

W zasadzie lubię ciemne ciasta, jednak jakoś rzadko pojawiają się w moim piekarniku (jedynie Murzynek Gabrysi i ciasto królowej Saby miały odpowiednio dużą siłę przebicia, by znaleźć się na blogu). No ale brownie z serem? Pycha. Ciasto w zasadzie dietetyczne: jest strasznie słodkie, dlatego jednorazowo można pochłonąć naprawdę mały kawałek ;). Oryginał przepisu można znaleźć tutaj.

Składniki (kwadratowa forma 20x20 cm):

Część brownie

85 g masła
100 g dobrej (80%+) gorzkiej czekolady
100 g czekolady słodkiej
80 g fruktozy (130 g cukru)
2 jaja
50 g mąki z pełnego przemiału
1 łyżka dobrego kakao
aromat waniliowy

Część sernikowa

350 g serka twarogowego (u mnie President)
1 jajko
40 g fruktozy
aromat waniliowy

Przygotowanie:

1. Masło, gorzką czekoladę i połowę tabliczki mlecznej stopić na małym ogniu, dodać fruktozę (80 g). Ostudzić.

2. Wbić 2 jajka i łyżeczkę aromatu waniliowego.

3. Zmieszać mąkę, kakao i pozostałą część czekolady, połamaną na małe kawałki. Połączyć z masą czekoladową.

4. W osobnym naczyniu zmieszać ser, łyżeczkę aromatu i jajko, dodać cukier i wymieszać.

5. Formę wyłożyć papierem do pieczenia, a piekarnik nagrzać do 180 stopni.

6. Dno formy wyłożyć masą czekoladową. Wlać masę serową, delikatnie przemieszać warstwy ze sobą (nożem lub widelcem, by na powierzchni ciasta powstały "wzorki").

7. Piec przez około 30 minut, by część brownie pozostała wilgotna.

Sernik kawowy

Pierwotnie mascarpone i biszkopty przeznaczone miały być na tiramisu. Potem jednak zachciało mi się kremowego sernika. Choć teoretycznie te sernikowe wytwory można pewnie skutecznie połączyć (w przepisie oryginalnym sernik tu "podrabiany" nosi właśnie nazwę sernika tiramisu), jednak amaretto nie odnotowano na kuchennych półkach, podobnie jak czekolady i kwaśnej śmietany czy drobnego cukru do wypieków. Z tym niedoborem "da się żyć i piec", ale po modyfikacjach sernik tiramisu nie przypomina. Ale jest w 100% doskonały, gładki, nie tylko kawowy, ale i do kawy idealny :)

Składniki (tortownica 26 cm):

Spód

3 kostki ciemnej czekolady
3 łyżki dobrego, ciemnego kakao
2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej w proszku
60 g miękkiego masła
50 g cukru pudru
1 jajko "0"
40 g mąki
ok.10-12 podłużnych biszkoptów (użyłam biszkoptów Aldi, b. dobre są także San-owkie)
2 płaskie łyżeczki żelatyny w proszku
2 łyżki kawy rozpuszczalnej

Masa serowa

750 g sera wiaderkowego Piątnica
250 g sera mascarpone
1 szklanka cukru pudru
3 łyżki mąki ziemniaczanej
4 jajka "0"
200 ml śmietanki kremowej 30%
2 łyżeczki aromatu waniliowego

Polewa

200 g jogurtu naturalnego (Pilos)
3 łyżki cukru pudru
2 łyżeczki kawy rozpuszczalnej

Przygotowanie:

Zacząć trzeba od spodu:

1. Czekoladę rozpuścić w kąpieli wodnej. 2 łyżeczki kawy rozpuścić w 10 ml wody. Masło (powinno być miękkie) utrzeć z cukrem pudrem. 1 jajko ubić (razem żółtko i białko). Połączyć masę maślaną z czekoladą, kakao, mąką (przesianą), dodać ubite jajko i kawę. Masę wylać do wyłożonej papierem do pieczenia tortownicy.

2. Żelatynę namoczyć przez kilka minut w 2 łyżkach wody, kawę rozpuścić w 50 ml wody. Wymieszać żelatynę z kawą, odczekać 10 minut, aż ostygnie i zgęstnieje. Biszkopty "wcisnąć" w masę, którą wylana jest tortownica. Polewać biszkopty mieszanką kawy i żelatyny - biszkopty ładnie wchłoną kawę.

3. Spód piec przez 10 minut w rozgrzanym do 180 stopni piekarniku.

Pora na masę:

4. Sery wymieszać ze sobą na gładką masę. Dodawać powoli cukier puder, a następnie po jednym jajku.

5. Dodać aromat i słodką śmietankę, wymieszać. Wylać na ostudzony spód.

6. Piec w temperaturze 180 stopni przez 15 minut, po tym czasie zmniejszyć do 120 i piec jeszcze 90 minut.

Koniec wieńczy dzieło, czyli kawowa polewa:

7. Jogurt połączyć z cukrem. Kawę rozpuścić w ok. 8-10 łyżkach gorącej wody, wymieszać z jogurtem.

8. Wylać polewę na gorący sernik (uwaga - to moment, w którym sernik będzie pękał ;)), piec jeszcze przez 15 minut.

9. Po ostudzeniu, chłodzić przez noc w lodówce.

Sernik meksykański - pay de queso

Chociaż spotkałam się w sieci z opinią, że sernik ten nie jest słodki, moje kubki smakowe stwierdzają fakt przeciwny. Smakuje jednak faktycznie zupełnie niestandardowo, bo oprócz słodyczy kajmaku płynącej z mleczka skondensowanego można wyczuć słonawy posmak rodem z Philadelphii :) Banalny w wykonaniu i naprawdę pyszny. Lekko zmodyfikowałam przepis Agnieszki.

Składniki (okrągła tortownica 26 cm):

225g herbatników digestive
100g masła roztopionego
7 jajek
500g serka kremowego typu Philadelphia
450g naturalnego serka homogenizowanego
1 duża puszka (411g) skondensowanego mleka niesłodzonego
1 duża puszka (533g) mleka skondensowanego słodzonego

Przygotowanie:

1. Formę wyłożyć dokładnie wewnątrz i zewnątrz folią aluminiową lub użyć bardzo szczelnej tortownicy (polecam okrągłe formy z wyciąganym dnem Tesco - należą do tych droższych, ale są niezawodne). Ciasto będzie bardzo płynne (mniej więcej jak w serniku nowojorskim).

2. Ciastka pokruszyć, wymieszać z roztopionym masłem, wylepić masą dno tortownicy.

3. Zmiksować jaja, mleko i serek. Wlać masę do formy - trzeba to robić bardzo delikatnie, bo inaczej część ciasteczkowej masy wypłynie na wierzch (co widać na zdjęciach - wbrew pozorom to nie rodzynki - jednak w konsumpcji zupełnie to nie przeszkadza). Przykryć folią aluminiową lub papierem do pieczenia, by wierzch się nie spalił.

4. Piec w temperaturze180 stopni przez godzinę - trudno uwierzyć, ale masa przez ten czas naprawdę się ścięła! Pozostawić ciasto do wystygnięcia w piekarniku, chłodzić kilka godzin.

UPDATE: uwaga, zamiast nietaniej Philadelphii do robienia pay de queso można wykorzystać śmietankowy serek kanapkowy Piątnicy. Ponadto jeżeli się jest gapą, to można także zamiast mleka słodzonego dodać drugą puszkę niesłodzonego, ale sernik warto wtedy posypać cukrem pudrem (choć moim zdaniem dnia trzeciego cukier nie jest już potrzebny). Wszystko wypróbowane na własnym podniebieniu podczas drugiego pieczenia :)

Chleb czeski

Nie mam (jeszcze ;)) żadnych gadżetów potrzebnych do pieczenia chleba, do tej pory wszystkie moje chleby powstały z ciasta o konsystencji, która nie umożliwiała "formowania bochenka" czy "wyrastania w koszyku". To pierwszy chleb, który wygląda tradycyjnie, czyli jak pszenny i którego nie piekłam w formie. Ciasto wyrastało w koszyku, w którym zwykle trzymam i podaję chleb ;) Najlepszy dnia pierwszego i drugiego.

Nie wiem niestety, skąd nazwa wzięła się chleba, bo choć pochodzę z miasta granicznego, to ani smak, ani forma nie kojarzą mi się z Czechami: czeskie pieczywo to dla mnie przede wszystkim rohlíki. Przepis z lekką modyfikacją z bloga Agaty.

Składniki:

150g aktywnego zakwasu żytniego
300g wody
400g mąki pszennej chlebowej (typ 750)
100g mąki żytniej razowej (typ 2000)
1,5 łyżeczki soli
1/2 szklanki pestek słonecznika (uprażonych przez 5 minut na gorącej patelni)

Przygotowanie:

1. Składniki dobrze wymieszać, można miksować przez kilka minut.

2. Odstawić na 10 minut i ponownie mieszać przez około 5 minut.

3. Pozostawić do wyrośnięcia przez 2 godziny.

4. Z ciasta uformować bochenek, koszyk wyłożyć ścierką, wysypać ją mąką, przełożyć do koszyka chleb. Pozostawić do wyrastania na kolejną godzinę.

5. Piekarnik rozgrzać do 240 stopni. Bochenek obrócić, naciąć nożem, piec przez 45 minut.

Sernik piernikowy

Sernik piernikowy średnio przypadł mi do gustu - trochę za dużo ciasta, przesadziłam też z ilością skórki kandyzowanej z pomarańczy. Pozytywnie za to zaskoczyła mnie jogurtowa polewa - do wykorzystania w innym serniku :)

Składniki:

Spód:
250 g ciasteczek Digestive
100 g masła
2 łyżeczki przyprawy do piernika

Masa serowa:
500 g twarogu
160 g cukru pudru
4 jajka
1 łyżka suszonej skórki pomarańczowej
1/2 łyżeczki przyprawy do piernika
1 czubata łyżka budyniu waniliowego
1 cukier waniliowy

Polewa:
150 ml jogurtu naturalnego
1 łyżeczka suszonej skórki pomarańczowej
1 łyżka cukru pudru
1 łyżka soku pomarańczowego

Przygotowanie (okrągła tortownica 18 cm):

1. Ciastka pokruszyć, zalać roztopionym masłem, wyłożyć masą dno i brzegi formy. Włożyć do lodówki na pół godziny.

2. Ser wymieszać z cukrem, dodawać po jednym jajku, potem skórkę pomarańczową, wanilię przyprawę do piernika i budyń.

3. Wlać masę na spód. Piec w temperaturze 180 stopni przez 50 minut.

4. Wymieszać składniki polewy. Wlać na masę serową i piec kolejne15 minut. Wierzch można przykryć folią aluminiową.

5. Studzić przy otwartych drzwiczkach piekarnika. Chłodzić przez kilka godzin w lodówce.

Chleb orkiszowy z miodem

Mąka orkiszowa jest znacznie bardziej delikatna niż żytnia, z której pochodzi większość moich chlebowych wypieków. Sam chleb jest smaczny, choć jak dla mnie - zbytnio wyczuwalny jest posmak miodu. Miodem to ja wolę smarować wierzch kromki ;)

Składniki:

Zaczyn

50 g zakwasu
75 g mąki orkiszowej (w przepisie typ 700, ja użyłam 1100)
100 ml wody

Ciasto właściwe

275 ml wody
kopiata łyżka miodu
200 g mąki orkiszowej typ 1100
300 g mąki pszennej typ 550 (w oryginale - 500 g orkiszowej)
1 łyżeczka soli

Przygotowanie:

1. Składniki zaczynu wymieszać i odstawić na 12-24 godzin.

2. Dodać składniki ciasta właściwego, porządnie wymieszać (można użyć miksera).

3. Przykryć ścierką lub folią, odstawić na 2 godziny - do podwojenia objętości ciasta.

4. Ciasto jest dość gęste, ale nie na tyle, by móc formować bochenek. Więc keksówkę (30 cm to trochę za mało - ciasto dosłownie wylewało się z formy - wyrosło jedno anielskie skrzydło) posmarować oliwą, oprószyć otrębami pszennymi. Wlać ciasto, odstawić na 1,5 godziny.

5. Piec w temperaturze 230 stopni przez 10 minut. Następnie zmniejszyć temperaturę do 200 i piec kolejne 30 minut. Wierzch warto zakryć folią.

Sernik purystki według Marty Gessler

Z wysokoobcasowego duetu Kręglicka-Gessler raczej bardziej przypada mi do gustu kuchnia tej pierwszej, ale ten przepis wyjątkowo kupił mnie swoją prostotą. Sernik zyskuje na smaku z każdym dniem, bo tylko początkowo wydawał mi się za słodki; po prostu powinien porządnie się schłodzić. Niestety - skończył się o poranku dnia trzeciego.

Już chciałam skłamać, że to pierwszy przepis, którego zapisów podczas wykonywania trzymam się od początku do końca. Ale odstępstwa są naprawdę niewielkie ;) Wyjątkowo to sernik bez ciasteczkowego spodu i fruktozy zamiast cukru. Jest gruuubo ;)

Składniki (okrągła tortownica 25 cm):

1 kg sera twarogowego
6 jajek
szklanka cukru pudru
1 opakowanie cukru waniliowego
180 g masła
2 łyżki mąki pszennej
2 łyżki mąki ziemniaczanej
łyżka cukru pudru do posypania

Przygotowanie:

1. Oddzielić białka od żółtek.

2. Żółtka utrzeć z cukrami, dodać masło, a następnie ser i mąki.

3. Białka ubić na pianę.

4. Do masy serowej delikatnie wmieszać białka.

5. Do formy wlać masę. Przykryć folią aluminiową. Piec w temperaturze 180 stopni przez około1,5 godziny (autorka przepisu podaje godzinę, ale po tym czasie środek nadal był płynny).

6. Studzić w uchylonym piekarniku, następnie w lodówce. Przed podaniem posypać cukrem pudrem, zasypać dokładnie wszystkie pęknięcia ;). Świetnie smakuje z musem truskawkowym.

Chleb żytni z kardamonem

To taki chleb, dla którego zrobiłam to, co robię od święta i dla nielicznych - wstałam przed szóstą rano w dzień powszedni. Ale cóż - była to prosta konsekwencja nierozsądnego przygotowania zaczynu o godzinie 19... Trzeba było go po prostu piec w weekend, zgodnie z ideą Weekendowej Piekarni ;) Pominęłam też zalecenie, by ciasto w formie wyrastało 3-4 godziny - stało przez całą noc i rankiem nieprzytomną mnie powitała eksplozja wszędobylskiego ciasta. Dobrze, że było także w formie, bo z kolei w formie to nie byłam ja...

Jeżeli można przypisać przyprawie intencjonalność i powiedzieć, że kardamon może lub nie dominować smak, to w tym wypadku jest wyczuwalny, ale niezbyt intensywny. Ciężki i mokry, z mocno przypieczoną skórką - do znudzenia można go jeść z miodem i kawą.

Składniki:

Zaczyn

200 g zakwasu żytniego

200 ml wody

200 g mąki żytniej (w oryginalnym przepisie 720, ja użyłam 2000)

Ciasto właściwe

420 g mąki żytniej (w przepisie 720, ja użyłam 2000)

1 łyżka miodu

1/2 łyżeczki soli

1 łyżeczka kardamonu

350 ml maślanki

Przygotowanie (keksówka 30 cm):

1. Składniki zaczynu połączyć, naczynie włożyć do foliowego worka i odstawić na 3-4 godziny (temperatura pokojowa).

2. Maślankę wymieszać z miodem i przyprawami, wlać do zaczynu, dodawać stopniowo mąkę.

3. Formę posmarować oliwą i wysypać otrębami żytnimi. Wlać do niej ciasto, włożyć do worka foliowego, uprzednio smarując wierzch wodą. Odstawić na 2-3 godziny.

4. Wierzch posmarować oliwą. Piec w temperaturze początkowo 240 stopni, po 20 minutach redukując do 180, wtedy też przykryć wierzch folią.

Chleb pszenno-żytni

Dwa poprzednie chleby na zakwasie, które piekłam, były smaczne, ale dopiero ten uznaję za pyszny. Być może nie bez znaczenie jest także fakt, że do trzeciego chleba hodowany przeze mnie zakwas zdążył już dojrzeć. Przepis chodzi z Pracowni Wypieków.

Poza tym, że jest prosty i pyszny, długo grzeszy świeżością - ale tylko pod warunkiem, że mu się na to pozwoli ;)

Składniki:

Zaczyn

180 g mąki żytniej chlebowej (typ 720)
150 g wody
50 g zakwasu żytniego

Ciasto właściwe

115 g mąki żytniej
150 g mąki pszennej
200 ml wody
1/2 łyżki soli

Przygotowanie (składniki na mały bochenek, keksówka 25 cm):

1. Przygotować zaczyn (na dzień przed pieczeniem): wymieszać składniki, przykryć ścierką i zostawić do wyrośnięcia na 12 godzin.

2. Następnego dnia do zaczyny dodać pozostałe składniki (ciasto właściwe), wymieszać, zostawić na około godzinę do wyrośnięcia.

3. Formę keksówkę o długości 30 cm wysmarować oliwą i wysypać otrębami żytnimi.

4. Przelać ciasto do formy, spryskać oliwą, zostawić do wyrośnięcia na kolejną godzinę. Po wyrośnięciu oprószyć mąką.

5. Piec w nagrzanym do 230 stopni piekarniku przez 10 minut, następnie zmniejszyć temperaturę do 220 stopni, piec w niej jeszcze przez 40-50 minut .

6. Chleb gorący wyjąć z keksówki, wystudzić na kratce. Najlepszy jest z prostymi dodatkami - białym serem ze szczypiorkiem lub z miodem.

Łatwy chleb żytni na zakwasie

Prosty chleb z prażonym słonecznikiem - dobry na początek przygody z zakwasem. Smaczny, choć dość szybko czerstwieje. Podczas pieczenia nie bardzo wyrósł, ale to przede wszystkim "wina" młodego zakwasu. Ale za to jest fotogeniczny ;)

Składniki (keksówka 30 cm):

Zaczyn:
1 łyżka zakwasu żytniego (dokarmionego 10-12 godzin wcześniej)
150 ml wody
150 g mąki żytniej chlebowej typ 720

Ciasto właściwe:
380 g mąki żytniej chlebowej typ 720
1,5 łyżeczki soli
200 ml wody
50 g prażonego słonecznika

Przygotowanie:

1. Przygotować zaczyn na dzień przed pieczeniem - składniki wymieszać, przykryć ścierką i odstawić na co najmniej 12 godzin.

2. Dodać do zaczynu składniki ciastka właściwego.

3. Formę nasmarować oliwą i wysypać otrębami żytnimi - obędzie się bez przypalania, a chleb będzie ładnie odchodził od formy. Przełożyć do niej ciasto, odstawić do wyrośnięcia na około 6 godzin (jeżeli zakwas jest dojrzały, to krócej - ciasto powinno podwoić objętość).

4. Oprószyć mąką wierzch bochenka. Piec przez 45 minut w temperaturze 220 stopni. Wyjąć z formy, ostudzić.

Sernik orzechowy z karmelową nutą

Bardzo lubię orzechy, ale najmniejszą sympatią darzę chyba włoskie. Więc kiedy przeczytałam u Dorotus, że użyte przez nią "skorupiaki" przypominają w smaku włoskie, wiedziałam, że niezbędna będzie modyfikacja.

Najbardziej zaskakującą rzeczą w tym serniku jest polewa. Słodka, karmelowa, pyszna i co nie bez znaczenia - szybka: jej przygotowanie zajmuje znacznie mniej czasu niż typowego karmelu. To aktualnie najczęściej obecny na stole sernik.

Składniki (przepis na 18-20 cm tortownicę):

Spód

100 g ciastek digestive
50 g roztopionego masła

Masa serowa

500 g twarogu sernikowego
1 łyżeczka aromatu waniliowego
50 g fruktozy
2 jajka
1 łyżka mąki pszennej
50 g siekanych orzechów laskowych

Polewa

40 g masła
1 łyżka śmietanki słodkiej
40 g ciemnego cukru Demerara

Przygotowanie:

1. Ciastka pokruszyć, zalać masłem. Masą wyłożyć dno tortownicy, odstawić do lodówki na pół godziny.

2. Składniki masy serowej wymieszać dokładnie, na końcu dodać mąkę i orzechy.

3. Masę wylać na tortownicę. Piec w temperaturze 180 stopni przez 45 minut (warto folią aluminiową przykryć górę, by się nie przypaliła).

4. Składniki na polewę podgrzewać (stopić) w małym garnku na równie małym ;) ogniu. Mieszać energicznie. Jeszcze ciepłą wylać na upieczone ciasto (nie musi być wystudzone).

5. Schłodzić przez noc w lodówce.

Sernik kajmakowy

Chodziło za mną słodkie, chodził za mną kajmakowy sernik Liski. Aż w końcu wszystko to mnie dopadło, tuż przed majowym weekendem.

Jako że nadal mam ograniczone możliwości poruszania, nie robię sama zakupów, więc jestem zdana na to, co mam w lodówce lub zostanie mi przyniesione. Więc zamiast migdałów - orzechy laskowe, a w zastępstwie sera wiaderkowego - półtłusty ser babuni, w mniejszej ilości niż przewiduje oryginalny przepis. Konsekwencja oczywista - sernik jest ciemniejszy i jak dla mnie nieco za słodki, ale współkonsumenci nie narzekali :)

Składniki:

Spód (wysoka tortownica o średnicy18 cm)

100 g ciastek digestive (Lu)
6 łyżek mielonych orzechów laskowych
30 g miękkiego masła
1 łyżka cukru

Masa serowa

230 g masy krówkowej/kajmakowej (puszka Bakalland 400g, reszta do polewy)
50 g masła
100 g cukru
cukier wanilinowy
3 jajka
450 g sera białego
1 łyżka mąki pszennej

Polewa

170 g masy kajmakowej
2 łyżeczki masła
3 łyżki mleka
4 łyżki zmielonych orzechów laskowych

Przygotowanie:

1. Przygotować spód. Składniki dokładnie wymieszać i wyłożyć masą pokrytą papierem blachę. Wstawić do piekarnika nagrzanego do 190 st C. Piec około 10 minut.

2. Przygotować masę serową. Masło utrzeć z cukrem i wanilią, dodać 230 g masy kajmakowej i utrzeć na gładką masę.

3. Dodać jajka i po łyżce sera, na końcu łyżkę mąki. Dobrze zmiksować.

4. Masę przelać na spód, wyrównać, piec w 180stopniach przez 45-50 minut. Po 30 minutach sprawdzić, czy wierzch nie spiekł się za bardzo i ew. przykryć folią aluminiową.

5. Sernik studzić przy uchylonych drzwiczkach piekarnika.

6. Przygotować polewę. Masę kajmakową włożyć do garnuszka, dodać mleko i gotować na małym ogniu, aż masa będzie bardziej płynna. Zmiksować blenderem, by masa była gładka. Dodać 2 łyżeczki masła, wymieszać.

7. Całkowicie wystudzony sernik posmarować masą. Posypać 4 łyżkami zmielonych orzechów. Schłodzić w lodówce.

Sernik z fiołkami

Ogród się zafiołkowił po całości, przypominały mi się kwiatowe pomysły Pincake. Moja Mama miała urodziny. Urodziny=kwiaty. Urodziny=ciasto. Kwiaty + ciasto = urodziny :)

Jako że prezent miał być jadalny przede wszystkim dla Jubilatki, bazą był przepis na bardzo prosty sernik bez pieczenia.

Składniki:

Spód

100 g ciastek z mąki pełnoziarnistej (Digestive Lu)

Masa

4 opakowania (po 120 g) serka homogenizowanego naturalnego
1 opakowanie serka homogenizowanego waniliowego (135 g)
aromat waniliowy
ok. 0,5 filiżanki fruktozy
szklanka mleka
2 łyżki żelatyny,
około 50-60 kwiatów kandyzowanych fiołków*

Przygotowanie:

1. Żelatynę zalać 2 łyżkami zimnego mleka. Pozostałe mleko mocno podgrzać (ale nie gotować). Po minucie, gdy żelatyna wchłonie mleko, zalać ciepłym mlekiem, wymieszać do rozpuszczenia, dodać aromat i wystudzić.

2. Formę o średnicy 23 cm wyłożyć ciastkami (nie kruszyłam ich tym razem, wyłożyłam całymi, a tylko luki wypełniłam pokruszonymi).

3. Serki i fruktozę wymieszać, dodać mleko z żelatyną.

4. Połowę masy wlać do formy, powierzchnię wyrównać i pokryć połową płatków. Wlać drugą część masy, wyrównać i udekorować kwiatami.

5. Chłodzić co najmniej 3 godziny.

* jak kandyzowałam fiołki? Próbowałam trzech opcji, z czego jedna zakończyła się niepowodzeniem:

1. Fiołki maczać w białku (Komarka radzi malowanie pędzelkiem, ale to jest robota zbyt mnisia, jak dla mnie), następnie we fruktozie (zamiast w cukrze pudrze), zostawić do wyschnięcia np. na papierze do pieczenia (suszarki do owoców nie posiadam, nie miałam też pod ręką piekarnika).

2. Fiołki gotować w wywarze z fruktozą na wolnym ogniu przez około 20 minut. Niestety tracą bezpowrotnie swój kształt, część koloru, ale nadają się jako wypełnienie ciasta lub składnik polewy.

3. Suszyć na cukrowym posłaniu w piekarniku (warstwa cukru/fiołki/warstwa cukru) ;) Ja stwierdziłam, że może i mikrofalówka się nada... No więc już wiem, że nie nadaje się na pewno :)

Jak się wpadnie w fiołkowe szaleństwo, to można też zrobić galaretkę fiołkową Pincake (przydała się pigwówka!) i już kombinować, czego będzie podstawą ;).